HOOGLANDSE KERK

28/06 – 10/07 & 19/07 – 07/08 2022

Open Wednesday til Saturday from 10.00-18.00 hours

Sunday from 14.00-18.00 hours

(Closed on 2,3,8, 23, 24 July)

Casper Faassen | Tim Juffermans | Allart Lakke | Kees Kranenburg | Inge Reisberman | Rémi de Ligny | Marjolein van Haasteren | Izaak Zwartjes | Thijs Kelder | Paul Cremers | Peter Zuur | Vincent Icke | Manon de Visser |  Hein van Dongen | DansBlok | Het Leids Kamerkoor | Rene Oskam

 PERFORMERS

HET LEIDS KAMERKOOR
Is een koor met een breed repertoire, van middeleeuws tot hedendaags. Ze zingen meestal a capella, maar bij bijzondere gelegenheden kiezen we soms voor instrumentale begeleiding. Ze zingen in het najaar een drieluik waar hier tijdens Trinity een voorproefje van wordt gegeven.

Drieluik deel I:
Northern Light – Ola Gjeilo | Hela Rotan – Ken Steven | Ahtoi Porosh – Johanes Susanto

Drieluik deel II
Musick’s Empire – Pfautsch | Trilo – Bengt Ollen | Cantilene – Jeroen Spitteler

Drieluik deel III
Da Pacem Domine – Arvo Pärt | Immortal Bach – Knut Nysted

THE LEIDEN CHAMBERCHOIR
A choir with a broad repertoire, from middle ages to contemporary. They sing mostly a cappella, but on special occasions also with instrumental support. Later this year they will sing a Triptych from which we will be given a preview during the opening of Trinity.

Triptych part I:
Northern Light – Ola Gjeilo | Hela Rotan – Ken Steven | Ahtoi Porosh – Johanes Susanto

Triptych part II:
Musick’s Empire – Pfautsch | Trilo – Bengt Ollen | Cantilene – Jeroen Spitteler

Triptych part III:
Da Pacem Domine – Arvo Pärt | Immortal Bach – Knut Nysted

 

VINCENT ICKE

Vincent Icke: beeldend kunstenaar, theoretisch sterrenkundige, publicist. Tijdens Trinity stelt hij zijn interactieve installatie Het Principe van Huygens tentoon. Dit kunstwerk omvat drie vormen van beweging: beweging van het licht, beweging van het lichaam en beweging van de geest. Door over een witte vloer te lopen (of zelfs te dansen) zet de deelnemer de installatie in werking. 

De voetstappen van de deelnemer verspreiden een golvend licht in verschillende kleuren op het witte kleed alsof de voeten de lichtbron zijn. Tijdens de “Nacht van Kunst en Kennis” was Het Principe van Huygens een groot succes, mede omdat het voor jong en oud toegankelijk is! 

www.alien-art.nl 

Vincent Icke: visual artist, theoretical astrophysicist, writer. During Trinity he shows his interactive installation Het Principe van Huygens (“Huygens’s Principle”).This work of art encompasses three forms of motion: motion of light, motion of the body, and motion of the mind. By walking (or maybe dancing) on the white floor covering, the viewer sets the installation in motion. 

The footsteps of the participant become the starting points of rippling light waves in varying colour schemes on the white floor, as if the feet are light sources. 

Het Principe van Huygens was a great success during the “Nacht van Kunst en Kennis” in particular because it is accessible for people of all ages. 

www.alien-art.nl

DANSBLOK 

DansBlok is een Leids collectief van professionele dansers en dansmakers. Hun dansvoorstelling ECHO gaat over de universele zoektocht naar (h)erkenning en over de onzichtbare krachten van het universum, over verwachtingen, hoop en trots. Onbewust imiteren we om een eigen identiteit te creëren en bewust houden we anderen een spiegel voor. In ECHO stap je binnen in een parallel universum, waar goden Narcissus en Echo om elkaar heen cirkelen als hemellichamen om de zon. Wie volgt wie? Waar begint een beweging, waar eindigt het verhaal? Alles in het universum is verbonden door zwaartekracht, alles oefent invloed op elkaar uit. Elke beweging is de aanzet van vele echo’s.

Choreografie: Rosa Allessie (DansBlok) & Wies Berkhout – Dans: Rosa Allessie & Lisa Ball 

DansBlok is a professional dance collective from Leiden consisting of dancers and choreographers. Their performance ECHO is about the universal search for recognition and about the invisible forces of the universe, about expectations, hope and pride. Subconsciously, we imitate to create our own identity and consciously, we hold up a mirror to others. In ECHO, you step into a parallel universe, where the gods Narcissus and Echo circle each other like celestial bodies around the sun. Who follows whom? Where does a movement begin, where does the story end? Everything in the universe is connected by gravity, everything exerts an influence on all else. Every movement is the start of many echoes. 

Choreograph: Rosa Allessie (DansBlok) & Wies Berkhout – Dance: Rosa Allessie & Lisa Ball

MANON DE VISSER 

Manon de Visser is promovenda bij de Universiteit van Leiden en bij Naturalis Biodiversity Center. Haar expertise is onder andere de ‘evolutionaire genetica’. In haar praatje laat Manon u haar fascinatie zien voor DNA en mutaties en laat zij zien hoe natuur, evolutie en de wetenschap inspiratiebronnen zijn voor kunst en cultuur – en andersom. Met die intentie werkt zij ook, naast haar promotieonderzoek, vanuit haar eigen gloednieuwe bedrijf genaamd ‘Genotypical’. Daarmee hoopt zij DNA zichtbaar te gaan maken voor iedereen, zodat meer mensen zich kunnen verwonderen over de ‘blauwdruk van het leven’. 

Manon de Visser is a PhD student at Leiden University and Naturalis Biodiversity Center. Her expertise is, among other subjects, ‘evolutionary genetics. In her talk Manon will show you her fascination for t and vice versa. Next to her Phd research, and with this intention in mind, she is also working on her brand new company called ‘Genotypical’. With this company she hopes to make DNA visible to everyone, so that more people can marvel at the ‘blueprint of life’.

RENE OSKAM 

Dichter René Oskam schrijft gedichten in supernormaal Nederlands. De thema’s van zijn gedichten zijn de dingen die ons dagelijks bezighouden: liefde, vriendschap, werk, overleden huisdieren en tantes met obesitas. Zijn drieluik bestaat uit 3 gedichten met hetzelfde thema

waarvan er één afkomstig is uit zijn debuutbundel Zwemles in een Zee van Tijd (2016), één uit zijn meest recente bundel Roos uit Beton (2021) en één uit de bundel die einde van dit jaar zal uitkomen. Zijn drieluik reflecteert hoe zijn thematische behandeling, maar ook de manier waarop hij zijn woorden en techniek gebruikt om de boodschap over te brengen binnen hetzelfde thema veranderd is sinds het begin van zijn schrijfcarrière. Verwacht een interessante inkijk in het brein van de schrijver! 

Poet Rene Oskam writes poetry in ‘super normal dutch’. The themes he writes about are matters that concern everyday lives: Love, friendship, work, the passing of a pet and obese aunts to name but a few. His Triptych consists of 3 poems with the same theme, but from different periods in his career. One is from his debut poetry collection ‘Swimming lessons in a Sea of Time (Zwemles in een Zee van Tijd, 2016), an other is from recent collection called ‘Roos from Concrete’ (Roos uit Beton, 2021) and the last one is from a book that will be released later this year. It is a reflection on how the way he approaches the themes he writes about, and the techniques he uses to get his message across has changed over the years, without changing the themes themselves. Expect an interesting look into the mind of this writer.

HEIN VAN DONGEN 

Dr. Hein van Dongen is filosoof. Hij promoveerde aan de Universiteit van Amsterdam op een proefschrift over de pluraliteit van maatstaven in de wetenschap en de samenleving (Geen gemene maat – over incommensurabiliteit). Sindsdien richt hij zich op de relatie tussen filosofie en architectuur en op een onderzoek naar esthetische ervaringen. Dit onderzoek richt zich op de vraag hoe esthetische ervaringen worden ondergaan en (onlosmakelijk daarmee verbonden) hoe er over gesproken wordt. Daarnaast is hij o.m. docent aan verschillende onderwijsinstellingen, voorzitter van de programmaraad van Filosofie Oost-West en werkt hij als filosofisch consulent, waarbij hij zich vooral richt op het traceren van de invloed van conceptuele systemen op praktijksituaties 

Brengt tijdens Trinity een beschouwing vanuit de filosofie over de 7 vrije kunsten. 

Dr Hein van Dongen is a philosopher. He obtained his doctorate at the University of Amsterdam with a thesis on the plurality of standards in science and society. Since then, he has focused on the relationship between philosophy and architecture and on a study of aesthetic experiences. This research focuses on the question of how aesthetic experiences are experienced and (inextricably linked to this) how they are spoken about. 

To Trinity he brings a philosophical reflection on the 7 liberal arts.

 

 ARTISTS

ALLART LAKKE

Allart Lakke zoekt in zijn werk naar ‘de beelden tussen de beelden’. Hij verbindt beelden die de mensheid sinds de prehistorie heeft voortgebracht met elkaar. Het zoeken naar het zichtbaar maken van wat onzichtbaar is, lijkt wat richting geeft aan het werk dat Allart Lakke maakt. Zijn werk oogt daarom ook vaak daadwerkelijk als skelet: elementair, sober, maar altijd helder en juist daardoor esthetisch en krachtig. 

Het frisgroene drieluikje ‘Eden’ verbeeldt de hemel, het blankhouten drieluikje ‘Der Akt’ verbeeldt de met littekens en gekneusde aardse werkelijkheid van het naakt en het zwart drieluikje ‘Jood’, symboliseert de hel met de door de nazi’s vervalste op Hebreeuwse letters geïnspireerde typografie. 

In his work Allart Lakke is in search of ‘the images between the images’. He connects images that humanity has created since the prehistoric age. Making the invisible visible is what gives direction to his work. His work therefore often actually looks like a skeleton: elementary and sober, but always clear and precise and because of that, aesthetic and powerful. 

The fresh green triptych ‘Eden’ depicts heaven, the white-wood triptych ‘Der Akt’ represents the scarred and bruised earthly reality of nudity and the black triptych ‘Jew’ symbolises hell with the typography inspired by Hebrew letters that the Nazis created.

Allart Lakke zoekt in zijn werk naar ‘de beelden tussen de beelden’. Hij verbindt beelden die de mensheid sinds de prehistorie heeft voortgebracht met elkaar. Het zoeken naar het zichtbaar maken van wat onzichtbaar is, lijkt wat richting geeft aan het werk dat Allart Lakke maakt. Zijn werk oogt daarom ook vaak daadwerkelijk als skelet: elementair, sober, maar altijd helder en juist daardoor esthetisch en krachtig.
Het frisgroene drieluikje ‘Eden’ verbeeldt de hemel, het blankhouten drieluikje ‘Der Akt’ verbeeldt de met littekens en gekneusde aardse werkelijkheid van het naakt en het zwart drieluikje ‘Jood’, symboliseert de hel met de door de nazi’s vervalste op Hebreeuwse letters geïnspireerde typografie.
In his work Allart Lakke is in search of ‘the images between the images’. He connects images that humanity has created since the prehistoric age. Making the invisible visible is what gives direction to his work. His work therefore often actually looks like a skeleton: elementary and sober, but always clear and precise and because of that, aesthetic and powerful.
The fresh green triptych ‘Eden’ depicts heaven, the white-wood triptych ‘Der Akt’ represents the scarred and bruised earthly reality of nudity and the black triptych ‘Jew’ symbolises hell with the typography inspired by Hebrew letters that the Nazis created.

RÉMI DE LIGNY 

Het Laatste Oordeel, 2022 

Dit werk is een interpretatie van de Dag des Oordeels – volgens de christelijk-katholieke eschatologie, de laatste dag waarop Christus terugkeert om de mensheid te oordelen, wanneer de doden uit hun graven zullen opstaan en zich bij de levenden zullen voegen om geoordeeld te worden en om hun eeuwige beloning of straf.

In het werk is Christus te zien die hoog boven een apocalyptisch landschap staat, terwijl beneden de doden uit hun graven opstaan om te worden geoordeeld. Je kunt aartsengel Michaël zien die hun ziel weegt, terwijl de gezegenden naar de hemel worden gestuurd en de gedoemden afdalen naar de hel. 

The Last Judgment, 2022 

This work is an interpretation of Judgment Day – according to Christian Catholic eschatology, the final day on which Christ returns to pass judgment on humanity, when the dead will rise from their graves and join the living to be judged and to receive their eternal reward or punishment. 

In the work, Christ can be seen standing high above an apocalyptic landscape while below, the dead are rising from their graves to be judged. Archangel Michael can be seen weighing their souls, as the blessed are sent to heaven and the doomed descend into hell.

INGE REISBERMAN 

Respice Finem 

Inge Reisberman liet zich voor de videoserie Respice Finem (‘overdenk het einde’) inspireren door het Bijbelverhaal over de vernietiging van de steden Sodom en Gomorra. Als straf voor de morele verdorvenheid van de inwoners worden beide steden door God verwoest in een regen van zwavel en vuur. Alleen het gezin van Lot wordt van hogerhand gered, mits tijdens de vlucht één gebod wordt nageleefd: gij zult niet omkijken. De vrouw van Lot kan echter haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en kijkt toch om, om de vernietiging te aanschouwen, waarop zij verandert in een zoutpilaar. Het puin en de rook voelen als elementen die niet te bedwingen zijn; met hun tijdelijke aanwezigheid nemen ze de ruimtes over. Hierdoor schuilt in de video’s een notie van gevaar of vernietiging, maar tegelijkertijd bezitten de beelden een verstilde schoonheid. 

For the video series Respice Finem (‘contemplate the end’) Inge Reisberman was inspired by the Biblical story of the destruction of Sodom and Gomorrah. As a punishment for the

moral depravity of its citizens, God destroys both cities with rain of brimstone and fire. Only Lot and his family are spared this fate, provided one commandment is observed during their flight: thou will not look back. Lot’s wife could not contain her curiosity and looked back to see the destruction, whereupon she turned into a pillar of salt. 

The rubble and the smoke feel like elements that cannot be controlled, with their temporary presence they claim the environment. Therefore the video emanates danger, and at the same time the images poses a serene beauty. 

www.ingereisberman.nl

MARJOLEIN VAN HAASTEREN  

Water is al jaren een terugkerend thema in het werk van Marjolein van Haasteren. Het kan stromen, vloeien en kabbelen. Water is onderling sterk verbonden en wordt sterk beïnvloed door ons veranderende klimaat. Er kunnen tekorten van ontstaan, maar ook overschotten wat overstromingen kan veroorzaken. Onze relatie met water is er één van managen geworden. Ook speelt water in de geschiedenis van kerkgebouwen een belangrijke rol. Zo markeert water in religieuze verhalen en rituelen vaak de grens tussen iets ouds en iets nieuws, of is het een overgang naar een andere situatie. Daarom is het een dankbaar thema om te vertalen in schilderijen. 

Voor Trinity heeft zij het drieluik ‘Waterwall’. geschilderd. Bij een drieluik is het middelste paneel doorgaans het grootst. Dat is bij deze triptiek niet het geval, het middendeel is smal en vormt een overgang tussen een onder- en een bovenwereld. Het refereert zowel aan Bijbelse wateren als aan het ongrijpbare natuurfenomeen dat we willen monitoren en vergaand willen veranderen.

Water has been a recurring theme in the work of Marjolein van Haasteren for years. It flows and ripples, and is therefore a grateful topic to translate in a painting. Water is interconnected and strongly influenced by our changing climate. It can be a shortage or a surplus, causing floods. Just like nature management, water management means to intervene and manipulate. Our relationship with water has become one of management. Water also plays an important but very different role in the history of church buildings. In religious stories and rituals, it often marks the boundary between something old and new or a transition to another situation. Therefore, it is an interesting theme to translate into paintings. 

For the Trinity exhibition she painted the triptych ‘Waterwal’.The middle part of a triptych is usually the largest. In this work the middle section is the smallest and forms the transition between an under- and an upperworld. ‘Waterwall’ refers both to biblical waters and to the elusive natural phenomena that we want to monitor and change radically.

Waterwall, 290x160cm 2022, acryl, acrylinkt on linnen.

CASPER FAASSEN 

Casper Faassen werkt nu 20 jaar als zelfstandig kunstenaar waarvan de laatste 10 voornamelijk rond fotografie. Thema’s als het verstrijken van de tijd, verdwijnen/verschijnen en verzamelen, worden verwerkt in een herkenbaar verstild handschrift. Middels verschillende transparante fotografische en schilderkunstige lagen wordt het onderwerp verhuld of juist onthuld. 

Voor deze tentoonstelling presenteert Casper een triptiek van 2 ‘herzamelde’ tempelwachters uit het Rijksmuseum die in het Siddham schrift het eerste en laatste teken uitbeelden. Daartussen zou alle wijsheid verkregen worden. Op die plek staat een met rook gevuld object waarmee de helderheid van die verlichte plek diffuus wordt. Net als in zijn eerdere interpretatie van ’t Laatste Oordeel van Lucas van Leyden uit glas waarbij de panelen helder transparant en het middenpaneel gematteerd zijn uitgevoerd, gaat het over censuur en een vertroebeld zicht op waar het oordeel plaatsvindt nu het morele kompas niet langer door een geloof wordt gestuurd. 

Casper Faassen works as an independent artist for 20 years now of which the last 10 mostly focussing on photography. Themes as the fleeting of time, appearing/disappearing and collecting are processed in his recognizably introspective visual language. Through several transparent painterly and photography based layers, the subject is concealed or revealed. 

For this exhibition Casper presents a triptych of two ReCollected Temple Guardians from the RijksMuseum. They depict the first and last characters in Siddham writing. In the space between all knowledge should be gained. Casper placed a cube there, filled with smoke, questioning the clearness of that enlightening space. 

Just as in an earlier interpretation of Lucas van Leyden’s Last Judgement in glass, where the side panels are transparent and the middle panel is stained matte, the work plays on censorship and a clouded view on where judgement takes place now that our moral compass is no longer guided by faith.

THIJS KELDER 

Zijn stijl wordt gekenmerkt door een duidelijke signatuur en verwijzingen naar pop-art en iconografie. De rafelranden van het leven lopen als een rode draad door zijn werk en worden met een gezonde, soms donkere humor naar de kijker gebracht. “We denken allemaal aan liefde, ouder worden en waar onze samenleving naartoe gaat. Het zijn alledaagse onderwerpen, maar zeer zinvol en inspirerend. Die gedachten wil hij in zijn werk delen. Thijs wil de grenzen verleggen van het eeuwenoude ambacht van glas-in-lood met innovatieve technieken en eigentijdse ontwerpen. Het verhalende deel van dit werk is erg belangrijk. 

Voor deze tentoonstelling presenteert Thijs een nieuw (triptiek) glas in lood werk wat een verhaal verteld over het verleden, heden en de toekomst van de digitale techniek en de omgang hiermee. 

His style is characterised by a clear signature and references to pop art and iconography. The frayed edges of life run like a thread through his work and are brought to the viewer with a healthy, sometimes dark humour. “We all think about love, getting older and where our society is heading. They are everyday subjects, but very meaningful and inspiring. He wants to share those thoughts with his work. Thijs wants to push the boundaries of the age-old craft of stained glass with innovative techniques and contemporary designs. The narrative part of this work is very important. 

For this exhibition, Thijs presents a new (triptych) stained-glass work that tells a story about the past, present and future of digital technology and how we deal with it.

PETER ZUUR

Thousand and one nights. 

De afgelopen jaren heb ik een serie werken gemaakt gebaseerd op schilderijen van belegeringen van steden uit de 18e en 19e eeuw. De basis van deze werken zijn gomdrukken en etsen waarover geschilderd en getekend is. De afbeeldingen van de schilderijen vermengde ik met belegeringen die vandaag de dag nog steeds plaats vinden .

Het drieluik.

In het midden van het drieluik is de ongeschondenheid en schoonheid van de stad te zien . De basis is het schilderij van Hans Menling 1470 De intocht van Jeruzalem. Het linker luik is de belegering van Jeruzalem en de grote brand. Het rechterluik is gebaseerd op een documentaire over Kobani in Syrië. Waar 2 Koerdische zussen terugkeren naar de verwoeste stad om hun leven weer op te pakken. De structuur ritme en afwezigheid van kleur zijn gelijk voor elke verwoeste stad of dat nu Stalingrad Mosul Aleppo of Marioepol is.

In de documentaire beginnen de zussen een winkel in de grijze stad hiermee komt de kleur terug In de stad beetje bij beetje. En de hoop.

 Thousand and one nights. 

In recent years I have made a series of works based on paintings of city sieges from the 18th and 19th centuries. The basis of these works are gum prints and etchings that have been painted and drawn on. I mixed the images of the paintings with sieges that still take place today.

The triptych.

In the middle of the triptych, you can see the intactness and beauty of the city. The basis is the painting by Hans Menling 1470 The Entry into Jerusalem. The left panel is the siege of Jerusalem and the Great Fire. The right-hand panel is based on a documentary about Kobani in Syria. Where 2 Kurdish sisters return to the destroyed city to pick up their lives again. The structure, rhythm and absence of colour are the same for every destroyed city, whether it is Stalingrad, Mosul, Aleppo, or Marioepol.

In the documentary, the sisters start a shop in the grey city and, little by little, colour returns to the city. And hope.

PAUL CREMERS 

Paul Cremers maakt de wereld een stukje mooier door bijzondere lichtbelevingen. Naast eigen ontwerpen en licht kunstinstallaties werkt hij aan uiteenlopende lichtprojecten vanuit Fosfor Lighting en het collectief SPACELAB Lighting. Ontwerp en producties van lichtbelevingen voor in de openbare ruimte, evenementen en exposities zoals NXT Museum en Amsterdam Light Festival. 

De drieluik bestaat uit een compositie met de kleuren Rood groen en blauw. Deze zijn als ying-yang in elkaar verweven, steeds in hetzelfde patroon, maar wisselende kleur volgorde. Samen vormen de kleuren wit, symbool voor eenheid. 

The art of Paul Cremers literally lightens the world. He designs and produces light art installations and has worked on numerous projects through Fosfor Lighting and collaborating with SPACELAB Lighting. His work can be seen in public spaces, on events and on exhibitions like NXT Museum and Amsterdam Light Festival. 

His triptych is a composition of the RGB (Red, Green, Bleu) colours. They are interwoven into a repetitive pattern with a constantly changing colour order. Together these colours form white, the symbol of unity.

TIM JUFFERMANS 

Tim Juffermans integreert natuur en techniek op speelse wijze in zijn werk. Over de afgelopen 12 jaar is dit ontwikkeld tot een krachtige post-apocalyptische visie van de toekomst waar de natuur heeft teruggeclaimd wat de mens heeft geproduceerd. Tussen door mensen achtergelaten ruïnes zijn nieuwe biotopen ontstaan waar surrealistische levensvormen, half dier en half machine, rondkruipen en zoemen, nesten en jagen. Juffermans zijn werk onderzoekt de wisselwerking tussen utopie en dystopie en biedt een origineel, tot nadenken stemmend perspectief op één van de belangrijkste problemen van onze tijd: Het blijvende effect van onze levensstijl op de Aarde. 

In 2016 is hij begonnen aan een monumentaal werk. Geïnspireerd door onder andere Lucas van Leyden en Jheronimus Bosch kreeg hij het idee voor het maken van een eigentijds drieluik waarin de klassieke thema’s hemel, aarde en hel op een eigen wijze zou verbeelden. Hij wilde het epische karakter van de verbeeldingen op klassieke drieluiken vangen en terugbrengen naar een micro niveau. Nu, na 6 jaar en meer dan 1250 uur verder, is het klaar en zal het tentoongesteld worden tijdens Trinity. 

Hij is een van de organisatoren en de curator van deze show. 

Tim Juffermans playfully combines nature and technology in his work.Over the last ten years he has developed a powerful post-apocalyptic vision of the future in which nature has appropriated what humanity has produced. People themselves have disappeared, or possibly gone extinct, but the remains of human civilization are not simply overgrown by wilderness and forgotten; instead, new biotopes have emerged among the ruins where surreal life forms, half animal and half machine, are crawling and buzzing, nesting and hunting. Juffermans’ paintings explore the interplay between utopia and dystopia and offer an original, thought-provoking perspective on one of the central issues of our time: the lasting impact of our lifestyle upon the earth. The result is a world of vivid images that are both disturbing and strangely charming, both alienating and shockingly familiar. 

In 2016 he started working on a monumental work. Inspired by, among others, Lucas van Leyden and Hieronymus Bosch, he got the idea to make a contemporary triptych in which the classical themes of heaven, earth and hell would be represented in his own way. He wanted to capture the epic character of the depictions on classical triptychs and bring them

down to a micro level. Now, after 6 years and more than 1250 hours, it is ready and will be exhibited at Trinity. 

He is one of the organisers and the curator of this show.

KEES KRANENBURG 

Kees Kranenburg is eigenaar van het OntwikkelingsAtelier, daadwerkelijk gevestigd in een atelier voor beeldende vormgeving. Hij maakt beelden in opdracht en vrij werk. Kees is opgegroeid in de creatieve kunsten, geleerd geraakt in de natuurkunde en gevormd in ruimtevaart en organisatie- en veranderkunde. Opgeleid en werkend als beeldhouwer is hij ook raadgever, (team-) coach, trainer en IAF-gecertificeerd procesregisseur. Kees combineert creativiteit met procesmatig en gestructureerd denken en doen. Deze unieke combinatie van talenten en ervaring zet hij in voor zijn passies: de ontwikkeling van mensen en beelden. 

Kees stimuleert mensen al hun kwaliteiten te ontdekken, in te zetten en er van te genieten. Hij is een van de initiatiefnemers van de expositie en het evenement Trinity in de Hooglandse Kerk te Leiden. 

Violent Triad 2022 

Voor de expositie Trinity in de Hooglandse Kerk maakte Kees Kranenburg het beeld “Violent Triad”. Het beeld is een triade, een groep van drie mensbeelden die elk met geweld in hun ontwikkeling proberen door te breken. We zien levendige vrolijkheid, bevriezende angst en verstilde introspectie. 

De drie bronzen mensbeelden zijn ieder in eigen kleuren gepatineerd wat de uitdrukking en betekenis versterkt. Zij zijn doende zich te ontworstelen aan het ijs-glas. Ieder op zijn eigen wijze, daarbij elk een kant tonend van de lerende mens.

Kees Kranenburg is the owner of the OntwikkelingsAtelier, located in a sculpture studio. He makes sculptures on commission and free work. Kees grew up in the creative arts, learned physics and was educated in space and organisation- and change management. Trained and working as a sculptor, he is also an advisor, (team) coach, trainer and IAF-certified process director. Kees combines creativity with process-oriented and structured thinking and acting. He uses this unique combination of talents and experience for his passions: the development of people and images. Kees stimulates people to discover all their qualities, to use them and to enjoy them. He is one of the initiators of the exhibition and the event Trinity in the Hooglandse Kerk in Leiden. 

Violent Triad 2022 

For the exhibition Trinity in the Hooglandse Kerk Kees Kranenburg made the sculpture “Violent Triad”. The sculpture is a triad, a group of three sculpted human figures who violantly try to get a breakthrough in their development. We see lively cheerfulness, freezing fear and quiet introspection. The three bronze statues are each patinated in their own colours, which enhances the expression and meaning.They are in the process of freeing themselves from the ice-glass. Each in his own way, each showing a side of the learning man.

IZAAK ZWARTJES 

De strontpers van Izaak Zwartjes is een handmatig werktuig dat gebruikt wordt om blokken te persen uit aarde, kartonpulp en koeienmest. De vader, de zoon en de heilige geest. “Aarde staat voor de vader. Kartonpulp staat voor de zoon, gemaakt van planten; de kinderen van de aarde. Mest staat voor mij voor het leven, vruchtbaarheid, nieuw leven en transformatie. Het is voeding voor de aarde net als de heilige geest voeding is voor de ziel.” Aarde, kartonpulp en koeienmest worden zorgvuldig gemengd tot een homogene substantie. Het mengsel wordt vervolgens in de persbak onder druk gezet. Door de gaten in de persbak wordt vocht langzaam uit de substantie gedreven. Wat uiteindelijk overblijft – nadat de druk van de pers is weggevallen en de persbak omhoog komt – is een bruin blok.

Een blok dat als hoeksteen of bouwblok gebruikt kan worden om een huis te bouwen voor de vader de zoon en de heilige geest. 

De drie-eenheid in een blok. 

Izaak Zwartjes’ shitpress is a manual tool used to press blocks out of earth, cardboard pulp and cow dung. The Father, the Son and the Holy Spirit. “Earth stands for the Father. Cardboard pulp stands for the Son, made from plants; the children of the earth. Manure to me stands for life, fertility, new life and transformation. It is food for the earth just as the Holy Spirit is food for the soul.” 

Earth, cardboard pulp and cow dung are carefully mixed into a homogeneous substance. The mixture is then pressurised in the press box. Through the holes in the press box, moisture is slowly driven out of the substance. What finally remains – after the pressure of the press is released and the press box rises – is a brown block. A block that can be used as a cornerstone or building block to build a house for the Father, the Son and the Holy Spirit. 

The Trinity in one block.

zVincent Icke 

Vincent Icke: beeldend kunstenaar, theoretisch sterrenkundige, publicist. Tijdens Trinity stelt hij zijn interactieve installatie Het Principe van Huygens tentoon. Dit kunstwerk omvat drie vormen van beweging: beweging van het licht, beweging van het lichaam en beweging van de geest. Door over een witte vloer te lopen (of zelfs te dansen) zet de deelnemer de installatie in werking. 

De voetstappen van de deelnemer verspreiden een golvend licht in verschillende kleuren op het witte kleed alsof de voeten de lichtbron zijn. Tijdens de “Nacht van Kunst en Kennis” was Het Principe van Huygens een groot succes, mede omdat het voor jong en oud toegankelijk is! 

www.alien-art.nl 

Vincent Icke: visual artist, theoretical astrophysicist, writer. During Trinity he shows his interactive installation Het Principe van Huygens (“Huygens’s Principle”).This work of art encompasses three forms of motion: motion of light, motion of the body, and motion of the mind. By walking (or maybe dancing) on the white floor covering, the viewer sets the installation in motion. 

The footsteps of the participant become the starting points of rippling light waves in varying colour schemes on the white floor, as if the feet are light sources. 

Het Principe van Huygens was a great success during the “Nacht van Kunst en Kennis” in particular because it is accessible for people of all ages. 

www.alien-art.nl